Streszczenie:
Zaburzenia prawidłowego, odpowiedniego dla wieku sposobu chodzenia mogą być spowodowane wieloma różnymi schorzeniami. W przypadku większości dzieci utykanie spowodowane jest łagodną, samoograniczającą przyczyną, taką jak stłuczenie, nadwerężenie lub skręcenie. Jednak w niektórych przypadkach utykanie może być objawem poważnej lub zagrażającej życiu choroby. Skutkiem opóźnienia w postawieniu rozpoznania i leczeniu może być znacząca chorobowość i śmiertelność. Badanie utykającego dziecka należy rozpocząć od zebrania szczegółowego wywiadu koncentrującego się na obecności bólu, danych świadczących o urazie w przeszłości i objawach ogólnoustrojowych towarzyszących utykaniu. Obecność gorączki, nocnych potów, utrata masy ciała i jadłowstręt sugerują infekcję, stan zapalny lub nowotwór złośliwy. W badaniu fizykalnym należy skoncentrować się na określeniu rodzaju utykania i umiejscowieniu stanu patologicznego za pomocą bezpośredniego badania palpacyjnego i poprzez badanie zakresu ruchów w poszczególnych stawach. Umiejscowiona tkliwość przy dotyku może wskazywać na stłuczenia, złamania, zapalenie kości i szpiku lub na nowotwór złośliwy. Wyczuwalna palpacyjnie masa wzbudza podejrzenie procesu złośliwego. Dziecko należy starannie zbadać, ponieważ przyczyną utykania mogą być również stany niezwiązane z układem mięśniowo-szkieletowym. W potwierdzeniu rozpoznania pomóc może właściwe zastosowanie badań laboratoryjnych i obrazowych, oparte na najbardziej prawdopodobnym rozpoznaniu sugerowanym przez dane z wywiadu i badanie fizykalne.