Streszczenie:
Główną przyczyną powierzchownych infekcji grzybiczych u dzieci są powszechnie występujące rodzaje dermatofitów: Trichophyton, Microsporum i Epidermophyton. Zakażeń tych (np. grzybicy skóry gładkiej, grzybicy stóp, grzybicy pachwin i grzybicy paznokci) nabywa się zazwyczaj bezpośrednio poprzez kontakt z zakażonymi ludźmi lub zwierzętami, albo pośrednio poprzez narażenie na kontakt z zanieczyszczoną glebą lub innymi przenoszącymi mikroorganizmy materiałami. Rozpoznanie zwykle można postawić na podstawie danych z ukierunkowanego wywiadu, wyników badania fizykalnego oraz wyniku badania mikroskopowego z zastosowaniem roztworu wodorotlenku potasu (KOH). Czasami wymagane jest przeprowadzenie badania w lampie Wooda, posiew w kierunku grzybów lub badanie histopatologiczne pobranej próbki tkanki. Postępowanie w większości infekcji grzybiczych można prowadzić za pomocą leków miejscowych; leki doustne zarezerwowane są dla grzybicy głowy, ciężkiej grzybicy stóp i grzybicy paznokci. Nieznacznie wyższe wskaźniki wyleczeń i krótszy czas leczenia można osiągnąć za pomocą raczej miejscowej terapii pochodnymi allyloaminowymi o działaniu grzybobójczym niż grzybostatycznych pochodnych azolowych. Chociaż standardem leczenia grzybicy skóry owłosionej głowy jest gryzeofulwina, skuteczne, bezpieczne i cechujące się krótszym okresem terapii są nowsze doustne leki przeciwgrzybicze, takie jak terbinafina, itrakonazol i flukonazol.