Streszczenie:
Tło: Zawroty głowy są częstym i sprawiającym problemy diagnostyczne objawem, z którym pacjent zgłasza się do lekarza rodzinnego. Jednym z istotniejszych problemów jest interpretacja badania elektronystagmograficznego.
Cel: Artykuł omawia ocenę pacjenta z zawrotami głowy ze szczególnym uwzględnieniem testów przesiewowych dostępnych w gabinecie lekarza rodzinnego oraz elektronystagmografii.
Metoda: Przegląd piśmiennictwa.
Omówienie: Zawrót głowy to wrażenie wirowania otaczających przedmiotów albo uczucie obracania się ciała wokół nieruchomego otoczenia. U pacjentów z zawrotami głowy należy przede wszystkim ustalić, czy są to „prawdziwe” zawroty głowy, jakie jest ich pochodzenie i czy pacjent wymaga pilnych badań dodatkowych oraz skierowania do poradni specjalistycznej lub szpitala. Zebranie dokładnego wywiadu i dokładne badanie fizykalne zwykle pozwolą na postawienie rozpoznania. W warunkach opieki podstawowej można wykonać testy przesiewowe, takie jak badanie oczopląsu, badanie chodu w miejscu (próba Unterbergera), próbę Romberga, próbę mijania, test Babińskiego-Weila, manewr Dix-Hallpike’a czy test skrętów głową, pomocne w postawieniu rozpoznania. Jeśli rozpoznanie jest niejasne lub pacjent wymaga bardziej szczegółowej diagnostyki, należy skierować go do specjalisty.