Streszczenie:
Tło: Wymioty są często występującym, nieswoistym objawem wielu chorób pojawiających się w dzieciństwie. Mogą być ostre lub przewlekłe, a lekarz rodzinny odgrywa kluczową rolę w określeniu, czy dziecko wymaga dalszego badania i postępowania.
Cel: W artykule przedstawiono główne rozpoznania różnicowe, badania dodatkowe i postępowanie u dzieci zgłaszających się z powodu ostrych i przewlekłych wymiotów.
Omówienie: Najczęstszą przyczyną ostrych wymiotów jest wirusowy nieżyt żołądkowo-jelitowy, ale rozpoznanie to powinno być postawione dopiero po starannym rozważeniu innych przyczyn. Podstawowe znaczenie ma postępowanie zmierzające do utrzymania właściwego stanu nawodnienia u dziecka w przypadku samoograniczających się wymiotów. Regularna ocena we wczesnych fazach niezróżnicowanej choroby przebiegającej z wymiotami pozwoli mieć pewność, że nie zostanie przeoczona choroba o bardziej gwałtownym przebiegu i że nie nastąpią wtórne powikłania wynikające z odwodnienia. Przewlekłe regurgitacje i refluks żołądkowo-przełykowy okresu niemowlęcego występują często, wymagają rozważnego postępowania, mogą być objawem występującej alergii na pokarmy. Inne przewlekłe objawy w postaci nudności i wymiotów u starszego dziecka mogą wymagać skierowania w celu oceny specjalistycznej.