Streszczenie:
Tło: Od kiedy szczepienie skoniugowaną szczepionką przeciw Haemophilus influenzae z grupy b (Hib) weszło do programu szczepień obowiązkowych, szczepienia przeciwko chorobom inwazyjnym: pneumokokowej (IChP) i meningokokowej wywołanej serotypem C (IChMC) powinny stać się priorytetem w zakupie szczepionek zalecanych. W ostatnim roku do refundowanych szczepień włączono siedmiowalentną szczepionkę skoniugowaną przeciw pneumokokom (pneumococcal conjugate vaccine, PCV 7) w grupach ryzyka. Optymalny schemat szczepień przeciw meningokokom z grupy C i wybór grup wiekowych w warunkach polskich pozostaje sprawą otwartą.
Cel: Zapoznanie lekarzy rodzinnych z podstawowymi faktami dotyczącymi epidemiologii i zapobiegania zakażeniom meningokokowym typu C.
Metoda: Przegląd piśmiennictwa i analiza epidemiologii IChMC.
Omówienie: W Polsce zarejestrowane są dwie szczepionki skoniugowane przeciw meningokokom z grupy C: szczepionka skoniugowana ze zmutowanym toksoidem błoniczym CRM197 (firma Wyeth) stosowana w szczepieniach populacyjnych w ogniskach zakażeń meningokokami typu C i druga – stosowana w szczepieniach indywidualnych – skoniugowana z toksoidem tężcowym, wyróżniająca się deacetylacją: modyfikacją struktury wielocukru otoczkowego (firma Baxter). Zważywszy na szczególnie wysoką zapadalność na IChMC młodzieży i młodych dorosłych, postuluje się rozszerzenie wskazań do szczepień na osoby dorosłe przynajmniej do 45. r.ż.